Aktualności - UM Sochaczew

561 000 zł na sprzęt drogowy i nowe wiaty

2026-04-17T12:10:21+02:00

Na najbliższej sesji Rady Miejskiej w Sochaczewie, zaplanowanej na 24 kwietnia, wśród zmian w uchwale budżetowej miasta znajdzie się dotacja celowa dla Zakładu Komunikacji Miejskiej w Sochaczewie w wysokości 561 tysięcy złotych. Jeśli radni wyrażą zgodę, ZKM kupi sprzęt, dzięki któremu przejmie zadania związane z bieżącym utrzymaniem zarządzanych przez miasto dróg gruntowych oraz zamówi osiem nowych wiat przystankowych.

Za pół miliona złotych ZKM planuje zakup używanego sprzętu dla grupy drogowej – walca, równiarki oraz pojazdu transportującego walec.

- Nie mamy obecnie takich specjalistycznych pojazdów, przez co nie mogliśmy wykonywać remontów dróg tłuczniowych. Po ich zakupie samorząd miejski będzie mógł zlecać ZKM, jako własnemu zakładowi budżetowemu, zadania z zakresu bieżącego utrzymania oraz robót poprawiających stan techniczny dróg gruntowych na terenie miasta. Dotychczas miasto korzystało z zewnętrznych podmiotów wyłanianych w przetargach. Realizacja zadań za pośrednictwem własnej jednostki ma w założeniu obniżenie ponoszonych kosztów oraz pozwoli na szybszą reakcję na uszkodzenia dróg – mówi Beata Furman, dyrektor ZKM.

W pierwszym etapie, za 61 tysięcy złotych ZKM planuje zakup, dostawę i montaż ośmiu wiat przystankowych. Ich ustawienie realnie wpłynie na poprawę komfortu oczekiwania pasażerów na przyjazd autobusu oraz estetykę otoczenia.

- Po analizach wytypowaliśmy 16 przystanków, na których mogłyby stanąć nowe wiaty. Na razie kupimy osiem. W pierwszej kolejności zależy nam na ich ustawieniu tam, gdzie obecnie znajduje się jedynie słupek przystankowy – o ile wiaty z siedziskami zmieszczą się w danym miejscu. Aktualnie trwają ustalenia w tych kwestiach, także z zarządcami dróg powiatowych czy wojewódzkich, znajdujących się na terenie naszego miasta. Jeśli rada miejska wyrazi zgodę, ogłosimy zapytanie ofertowe na dostawę i montaż nowych wiat, być może będzie to już w maju – tłumaczy Beata Furman. (mf)

Wspomnienie o Zbigniewie Sykurskim

2026-04-17T10:48:23+02:00

Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Zbigniewa Sykurskiego – człowieka wrażliwego, utalentowanego i niezwykle oddanego sztuce, który poprzez swoje obrazy pozostawił po sobie trwały ślad w sercach wielu osób.

Zbigniew Sykurski urodził się 24 maja 1955 roku. Zdobył wykształcenie średnie ogólnokształcące. Po zdaniu matury, w latach 1974–1976, odbywał służbę wojskową w Elblągu, gdzie pracował jako dekorator.

Swoją artystyczną drogę rozwijał szczególnie intensywnie w latach 2000–2005, kiedy uczęszczał do Środowiskowego Domu Samopomocy w Sochaczewie. Tam, pod kierunkiem plastyka Katarzyny Szadkowskiej, namalował swoje pierwsze obrazy olejne. Z czasem malarstwo stało się jego pasją, sposobem wyrażania siebie i formą dzielenia się dobrem z innymi. Tworzył przede wszystkim portrety i pejzaże, a jak sam podkreślał – największą radość sprawiało mu malowanie postaci historycznych. Swoimi pracami chętnie dzielił się z przyjaciółmi i osobami, które spotykał na swojej drodze.

W ostatnich latach szczególne miejsce w jego twórczości zajmował Papież Polak – św. Jan Paweł II. Portrety Ojca Świętego, malowane z wielkim szacunkiem i sercem, trafiały do kościołów oraz prywatnych kolekcji. Jednym z wyjątkowych momentów w jego życiu było uczestnictwo, 25 września 2013 roku, wraz ze ŚDS, w wystawie w Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej. Do dziś w sejmowej kaplicy znajduje się obraz Jana Pawła II namalowany jego ręką.

Zbigniew Sykurski współpracował z wieloma szkołami – w każdej z nich pozostawił cząstkę siebie, tworząc portrety patronów placówek. Szczególnie ważnym dziełem był naturalnej wielkości obraz Jana Pawła II wykonany dla gimnazjum w Iłowie.

Jego twórczość była doceniana i prezentowana na licznych wystawach – zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych. W 2012 roku pokazał ponad 70 prac w domu kultury w Chodakowie. Wcześniej jego obrazy prezentowano również w Muzeum Ziemi Sochaczewskiej podczas wydarzeń związanych z przygotowaniami Watykanu do uroczystości beatyfikacyjnych Jana Pawła II. W Kramnicach Miejskich w Sochaczewie można było oglądać wystawę zatytułowaną „Jan Paweł II w malarstwie Zbigniewa Sykurskiego”, na której znalazło się 15 papieskich wizerunków jego autorstwa. W 2013 otworzył indywidualną wystawę w Galerii MOST, w holu UM.

Zbigniew Sykurski był człowiekiem, który dostrzegał piękno świata – szczególnie ukochał polską zimę, jej ciszę, szarości i subtelne barwy. W wolnych chwilach prowadził lekcje i warsztaty malarskie dla dzieci, dzieląc się swoją pasją i wrażliwością.

Pozostawił po sobie nie tylko obrazy, ale również pamięć o człowieku dobrym, skromnym i pełnym serca. Jego twórczość nadal żyje – w szkołach, kościołach, muzeach i domach, w których wiszą jego dzieła.

Pot, kurz i wielki powrót pucharu

2026-04-17T10:22:36+02:00

Wtorek, 16 kwietnia, na długo zapadnie w pamięć uczestników tegorocznego Turnieju Klas Mundurowych. Wymagająca trasa, leśne ostępy i trudne przeszkody brutalnie zweryfikowały przygotowanie kadetów. Tego dnia na trasie niepodzielnie królowali reprezentanci Liceum Ogólnokształcącego im. Czesława Tańskiego w Puszczy Mariańskiej, do których z dumą powrócił puchar przechodni.

Zmagania rozpoczęły się od podniosłego ceremoniału. Zgromadzeni goście odśpiewali hymn państwowy i oddali honory podniesionej fladze Rzeczypospolitej. Rangę wydarzenia podkreśliła obecność przedstawicieli służb i samorządu. Wśród nich znaleźli się między innymi dowódca 38. Sochaczewskiego Dywizjonu Zabezpieczenia Obrony Powietrznej ppłk Arkadiusz Domżał, dyrektor Powiatowego Zespołu Edukacji Urszula Opasiak, z ramienia burmistrza Daniela Janiaka, naczelnik Wydziału Sportu UM Sochaczew Agata Kalińska, dyrektor sochaczewskiego MOSiR-u Izabela Wojdyno oraz reprezentanci lokalnych struktur policji i straży pożarnej – mł. asp. Milena Godos i mł. bryg. Michał Jakubiak. Głos zabrał również Piotr Surma, pomysłodawca i współorganizator turnieju z ramienia Prywatnego LO nr 1.

Rywalizacja na trasie przebiegała w duchu fair play, choć kadeci nie oszczędzali sił. Fenomenalnym przygotowaniem kondycyjnym i hartem ducha wykazali się uczniowie z Puszczy Mariańskiej. Ich "niebieska" drużyna zameldowała się na mecie z najlepszym czasem wynoszącym nieco ponad dziewiętnaście minut (19:01.14). Zaledwie kilkanaście sekund później dystans ukończył ich drugi, "żółto-zielony" zespół. Na trzecim miejscu uplasowała się "czerwona" ekipa z Prywatnego LO dla Młodzieży nr 1 im. Jerzego Krupy w Sochaczewie, osiągając czas 21 minut i 37 sekund. Tuż za podium znalazła się "czarno-biała" drużyna z Zespołu Szkół im. Jarosława Iwaszkiewicza, a stawkę zamknęły kolejno "biała" ekipa ze szkoły im. Jerzego Krupy oraz "czarna" drużyna z "Iwaszkiewicza", które ukończyły bieg w okolicach 27 minut.

W klasyfikacji indywidualnej, obejmującej wyczerpujący bieg szybkościowy, klasę ponownie pokazali licealiści z Puszczy Mariańskiej. Bezapelacyjnie zwyciężył ich reprezentant Bartłomiej Głowacki, który z rewelacyjnym wynikiem 7:54.89 zostawił rywali daleko w tyle. Srebro wywalczył Adam Mondroń z ZS im. J. Iwaszkiewicza (9:45.55), a brąz trafił do Konrada Adamiaka z sochaczewskiego Prywatnego LO nr 1 (10:09.54).

Profesjonalny przebieg wydarzenia, poprowadzonego przez st. kpr. Dawida Łażewskiego, był zasługą współpracy wielu środowisk. O bezpieczeństwo na trasie dbała klasa medyczno-ratownicza ze szkoły gospodarzy, a nieocenione wsparcie organizacyjne zapewnili wolontariusze z Klubu Wolontariuszy przy sochaczewskim CUS. Po ogromnym wysiłku na kadetów czekał poczęstunek od rodziców uczniów oraz tradycyjna, pożywna grochówka z kotła, którą przygotował Dariusz Zborowski z GA Jeziorany.

Zorganizowanie tak wymagających zawodów nie byłoby możliwe bez merytorycznego wsparcia żołnierzy, strażaków i policjantów, a także zaangażowania partnerów i sponsorów. W tym gronie znaleźli się współorganizatorzy z 3. Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej, Prywatne LO im. Jerzego Krupy w Sochaczewie, Fermy Drobiu Mateusiak oraz Gabinet Logopedyczno-Pedagogiczny Piotra Surmy.

Wszystkim zawodnikom należą się słowa uznania za odwagę i żelazną kondycję. Puchar wraca do Puszczy Mariańskiej, ale rywale z pewnością już myślą o rewanżu podczas kolejnej edycji.

"Siódemka" ruszy z Energopu 10 minut później

2026-04-17T08:48:40+02:00

Informujemy, że od 19 kwietnia opóźnia się o 10 min. wyjazd autobusu linii nr 7 przystanku Energop, z godziny 18:50 na 19:00 (dni robocze).

Po zmianie autobus na poszczególne przystanki rozkładowo dojedzie o następujących godzinach:

15 Sierpnia SCK - 19:05

Okrzei – 19:08

PKP - 19:10

Piłsudskiego - 19:12

600-lecia Długa - 19:14

600-lecia Kaufland - 19:16

Na przystanku Trojanowska Zwycięstwa będzie o 19:18, gdzie autobus zakończy bieg.

Od trzech stołów do II ligi. Cz. II

2026-04-17T08:20:39+02:00

Historia sekcji tenisa stołowego Bzury Chodaków

Na początku były trzy stoły, jeden sektor hali i kilkudziesięcioro młodych ludzi, którzy chcieli grać. Sprzętu brakowało, pieniędzy też, ale chęci - nie. W takich warunkach w 1972 roku powstała sekcja tenisa stołowego Bzury Chodaków. Z czasem zaczęła wygrywać w regionie, a w latach 80. awansowała do II ligi. O tamtych czasach z przyjemnością opowiadają dziś trener Damazy Pyrak i jeden z najzdolniejszych zawodników Zenobiusz Wydrzyński.

Część pierwsza: https://sochaczew.pl/aktualnosci/od-trzech-stolow-do-ii-ligi-historia-sekcji-tenisa-stolowego-bzury-chodakow-cz1.html

Klasa sportowa i nowe pokolenie

Pod koniec lat 70. w szkole podstawowej w Chodakowie utworzono klasę sportową o profilu tenisa stołowego. Miała zapewnić sekcji stały dopływ zawodników. Wychowanie klasowego zawodnika trwa co najmniej pięć lat – tłumaczył w wywiadzie z 1978 roku Damazy Pyrak. Dlatego rozpoczęto pracę z najmłodszymi zawodnikami. „Prowadzimy także na bazie hali sportowej zajęcia z grup najmłodszych, urodzonych w latach 1964-67 i myślimy, że z tej grupy wyrosną rasowi pingpongiści. Już w tej chwili zwracają na siebie uwagę R. Kubiak, Sł. Kietliński, G. Szewczyk oraz P. Radosz, M. Wódka, W. Wachowski, B. Zydlewska, R. Lewandowska i E. Gontarczyk” – mówił trener „Głosowi Chemitexu”.

– Potem utworzyłem także w SP 2 klasę, rozpoczynając od III klasy, i zacząłem ich trenować. Chłopcy robili duże postępy, byli potem filarem drużyny. Na treningi do Chodakowa trzecio- i czwartoklasiści dojeżdżali z Boryszewa komunikacją miejską, kierowcy znali ich już tak dobrze, że zatrzymywali się pod domami, aby ich bezpiecznie wysadzić po treningu. Byli to m.in. Kamil Łażewski czy Andrzej Wawrzyniak, który na mistrzostwach Polski młodzików w Warszawie zajął czwarte miejsce – wspomina trener.

Zenobiusz Wydrzyński lata 70. zapamiętał jako znakomity czas w swoim życiu. Grał ofensywnie i dużo trenował - co najmniej trzy razy w tygodniu. - Zasady gry łapałem szybko - mówi. - A charakter mam taki, że jak za coś się biorę, to staram się robić to solidnie.

W pewnym okresie znalazł się w najlepszej szesnastce zawodników w Polsce w swojej kategorii wiekowej, co oznaczało starty w turniejach bez eliminacji. - Od jedenastego roku życia jeździłem na zawody i obozy sportowe. Na zwykłych koloniach byłem tylko raz i poznałem tam swoją przyszłą żonę - opowiada.

Awans do II ligi

Największy sukces drużynowy przyszedł w latach 80. Drużyna męska wygrała ligę okręgową i awansowała do II ligi. Był to wówczas drugi poziom rozgrywek w Polsce.

- Jeździliśmy na mecze do Rybnika, Siemianowic, po połowie Polski - do Białegostoku, Ostródy - mówi Damazy Pyrak. - Żeby utrzymać się w drugiej lidze, trzeba było trenować co najmniej pięć razy w tygodniu. A to się nie dało, ja normalnie pracowałem, do tego w kilku szkołach.

Mimo to drużyna przez dwa sezony grała na tym poziomie.

Zmierzch sekcji w Chodakowie

Na początku lat 90. sekcja zaczęła tracić znaczenie w klubie. Zmieniały się priorytety sportowe, pojawiały problemy organizacyjne. Ostatecznie działalność sekcji zakończyła się około 1994 lub 1995 roku. Zawodnicy i trener, przy dużym zaangażowaniu Sylwestra Rozdżestwieńskiego, przyjaciela i kronikarza zespołu, przenieśli się wtedy do Orkana Sochaczew, gdzie kontynuowali treningi i występy jeszcze przez wiele lat, również w drugiej lidze. Filarami drużyny byli między innymi grający w niej od początku Damazy Pyrak i Lidia Żabińska. Elżbieta Rutkowska (później Ignasiak) zmarła w wieku zaledwie 33 lat, w 1991 roku. Także młodo odszedł Wojciech Rybak.

Wydrzyński grał w Bzurze do początku lat 80., potem trafił do wojska - do wojskowego klubu Legion Skierniewice, który wówczas starał się stworzyć najsilniejszą drużynę tenisową w Polsce, rywalizując z ośrodkiem z Gdańska. Po wojsku wrócił do Bzury, a potem stworzył drużynę w Bolimowie, którą przez około trzy lata trenował i w niej grał. Na tym przygoda ze sportem się zakończyła. Pracował po wojsku w Energomontażu Północ, a w 1989 podjął decyzję o założeniu własnej działalności gospodarczej. Do dziś prowadzi własną firmę remontowo-budowlaną, stawiając na solidność i odpowiedzialność. Od 15 lat jest prezesem ogólnopolskiego Stowarzyszenia Specjalistów Robót Wykończeniowych.

Sport na całe życie

Dziś Damazy Pyrak ma 80 lat. Grał w tenisa do 75. roku życia. Jako zawodnik grał w Orkanie do 2008 roku, do rozwiązania sekcji. Dowiedział się o tym fakcie od sekretarki, kiedy przyszedł po wakacyjnej przerwie na trening i usłyszał, że sekcji już nie ma. Trenował też dzieci w szkołach, m.in. w Wyczółkach. Ping-pong był w latach 80. niezwykle popularną dyscypliną w wielu szkołach, zawodnicy z naszej okolicy zdobywali szkolne mistrzostwa województwa. Dwóch z jego wychowanków zostało później zawodnikami drugoligowymi.

– Moja żona powinna dostać specjalny medal, bo mnie ciągle nie było, ciągle grałem i wyjeżdżałem – z młodzikami, juniorami, seniorami – mówi. W tygodniu po pracy treningi, w weekendy mecze. Kiedyś trener odpowiadał za wyjazdy i bezpieczeństwo zawodników, rodzice nie jeździli przecież na mecze tak jak dzisiaj. Ale niczego nie żałuję. Tenis stołowy to było moje życie.

(ig)

Bohaterką spotkania Dalida

2026-04-17T08:13:21+02:00

Biblioteka Pedagogiczna w Sochaczewie serdecznie zaprasza na spotkanie autorskie z Mariolą Pryzwan – polonistką, publicystką i biografistką, z zawodu bibliotekarką, zawodowo związaną z Pedagogiczną Biblioteką Wojewódzką im. KEN w Warszawie. Autorka zdobyła uznanie dzięki biografiom wybitnych postaci polskiej kultury, takich jak Maria Dąbrowska, Halina Poświatowska, Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Władysław Broniewski, Anna Jantar, Anna German czy Zbigniew Cybulski.

Wydarzenie odbędzie się 22 kwietnia o godz. 10.00 w siedzibie Biblioteki przy ul. Żeromskiego 39a, w przededniu Światowego Dnia Książki i Praw Autorskich. Bohaterką spotkania będzie międzynarodowa gwiazda muzyki Dalida (Iolanda Cristina Gigliotti, 1933–1987), której życie i kariera stały się inspiracją dla wielu publikacji i filmów.

Podczas spotkania posłuchamy opowieści snutych pięknym, literackim językiem pełnych wzruszeń, refleksji oraz mniej znanych faktów i anegdot o niezwykłej postaci uwielbianej przez publiczność. Książka „Dalida o sobie” ukazuje jej drogę artystyczną, a w życiu prywatnym poszukiwania szczęścia i spełnienia. Serdecznie zapraszamy nie tylko wielbicieli głosu Dalidy, ale wszystkich miłośników spotkań z autorami i pasjonatów literatury biograficznej.

Będzie również możliwość nabycia książki „Dalida o sobie” w atrakcyjnej cenie 30 zł, a także uzyskania dedykacji autorki.

Modyfikacja wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej oraz towarzyszącej przy ul. Wodociągowej

2026-04-16T13:28:03+02:00

15 kwietnia 2026 r. w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miejskiego w Sochaczewie udostępniono zmodyfikowany wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej na fragmencie działki nr ewid. 464/6 oraz inwestycji towarzyszącej na działkach nr ewid. 464/1, 464/3, 467, 488/2, 761/8 obręb 0001 Chodaków położonych w Sochaczewie przy ul. Wodociągowej.

Przedmiotem inwestycji mieszkaniowej jest budowa czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z parkingiem naziemnym i infrastrukturą techniczną. Inwestycja towarzysząca polega na przebudowie ulicy Wodociągowej wraz z niezbędną infrastrukturą.

Inwestor zmodyfikował ww. wniosek m.in. poprzez dodanie załącznika nr 29 stanowiącego koncepcję architektoniczno-budowlaną dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi gminnej, ul. Wodociągowej oraz przebudowie skrzyżowania drogi wojewódzkiej nr 705 z ul. Wodociągowa i ul. Wiskozową w Sochaczewie.

Zmodyfikowany wniosek wraz z załącznikami został udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej Miasta Sochaczew pod adresem:

https://bip.sochaczew.pl/ustalenie-lokalizacji-inwestycji-mieszkaniowej-oraz-inwestycji-towarzyszacej.html

Zainteresowani mogą składać uwagi do przedmiotowego wniosku w terminie od 15 kwietnia 2026 r. do 6 maja 2026 r.

Uwagi należy składać na piśmie utrwalonym w postaci:

- papierowej – bezpośrednio w Biurze Obsługi Klienta Urzędu Miejskiego w Sochaczewie, pocztą na adres: Urząd Miejski w Sochaczewie, ul. 1 Maja 16, 96-500 Sochaczew

lub

- dokumentu elektronicznego przekazanego za pomocą e-Doręczenia:
AE:PL-23140-58525-ASCSB-13 lub na adres e-mail: sekretariat@sochaczew.pl

Zacieniona aleja, czyli dawna ulica Traugutta

2026-04-16T11:14:24+02:00

Ze Stanisławem Kwiatkowskim spacer po Sochaczewie

Nie znamy pochodzenia kilkusetletniej figury Madonny z Dzieciątkiem, ale do dziś podziwiamy jej barokowo-klasycystyczny urok, wspominamy zapach pieczywa z piekarni Górskiego, mijamy budynek jednego z najstarszych miejskich przedszkoli i sąsiadujący z nim obiekt, w którym w szalonych latach big-beatu bawiła się ówczesna młodzież, nazywając to miejsce kawiarnią „Pod Trupkiem”. Tak różnorodnie zapisała się w pamięci mieszkańców ulica Traugutta.

Poprzedni spacer zakończyliśmy na nietypowym skrzyżowaniu, a właściwie rozjeździe, gdzie ul. Traugutta przechodzi w 15 Sierpnia i spotyka się z Licealną. Do centrum wracamy lewą stroną Traugutta, a towarzyszy mi jak zwykle Stanisław Kwiatkowski.

Przedwojenne wille i chlebowy zapach

- Przy rozjeździe jeszcze przed wojną stał budynek o charakterze dworkowym, ulokowany w ogrodzie. Należał prawdopodobnie do państwa Gruberskich, właścicieli piekarni. Po wojnie dom skomunalizowano, mieszkał w nim, m.in. repatriant ze Związku Radzieckiego, o którym mówiono, że uciekał przed Armią Czerwoną. Nazywał się Awdiejczyk i był kierownikiem poczty mieszczącej się wtedy w urzędzie miejskim przy 1 Maja – opowiada Stanisław Kwiatkowski. – Później, bezpośrednio przy ulicy Traugutta wybudowano domy jednorodzinne, ale ten dworek stoi do dziś.

Za nim znajdowała się posesja państwa Wypijewskich, sięgająca aż do ul. Ziemowita. Pan Wypijewski był znanym felczerem – dodaje.

Na rogu Traugutta i Ziemowita mijamy przedwojenny dom państwa Miszewskich, znanych nauczycieli. Pan Miszewski był dyrektorem kilku sochaczewskich szkół. Dom ma wejście od ul. Ziemowita, ale świetnie go widać z ul. Traugutta. Ta duża posesja graniczy z działką pana Witolda Górskiego, mistrza piekarskiego, starszego Cechu Rzemiosł Różnych (zwyczajowo nazywanego prezesem). Jego piekarnię i sklep w tym miejscu mieszkańcy wspominają do dziś. Uczniowie sochaczewskiego liceum, w latach 70. XX w., spieszący do szkoły, z daleka czuli zapach pieczonego chleba rozchodzący się po okolicy.

- Czy w latach 50. budynek był własnością pana Górskiego, tego nie wiem, ale pamiętam, że w 1951-52 r. pomieszczenia w tym miejscu wynajęła Zasadnicza Szkoła Zawodowa i po remoncie uruchomiła w nich warsztaty dla niektórych zawodów branży mechanicznej. Opiekunem warsztatów był nauczyciel Zdzisław Nawrot, a oprócz niego pracowali tam jeszcze panowie M. Kołodziejczak i J. Ochal. Z zapisów w kronice szkolnej można się dowiedzieć, że pomieszczenia miały ponad 80 mkw. i mieściły się przy... ul. Dzierżyńskiego 7 – twierdzi mój rozmówca.

Gdzie zatem kończyła się ul. Traugutta a zaczynała Dzierżyńskiego (obecnie 15 Sierpnia)? Naturalną granicą wydaje się skrzyżowanie, ale adres w dokumentach „80” temu przeczy.

Należy dodać, że kiedy w 1954 r. oddano do użytku warsztaty szkolne przy ul. Towarowej (dziś Piłsudskiego), opuściły one posesję przy Dzierżyńskiego 7.

Piękna zabytkowa Madonna

Idąc w kierunku centrum, mijamy ul. Słowackiego, którą w poprzednim odcinku nazwaliśmy ulicą profesorską, a to z uwagi na liczbę mieszkających tam po wojnie nauczycieli. W latach 60., kiedy w Polsce ruszyło budownictwo mieszkaniowe, w tym rejonie miasta rozlokowały się budynki wielorodzinne. Jako pierwszy powstał blok dawnej Spółdzielni Pracy „Gawłowianka”, następny był budynek Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, przypomina Stanisław Kwiatkowski. A po nich postawiono kolejne bloki, ale i tak osiedle u zbiegu Traugutta i Słowackiego zachowało kameralny charakter.

Przed pierwszym z bloków, na wprost cmentarza parafialnego, zobaczymy jeszcze zabytkową figurę Matki Bożej z Dzieciątkiem, przeniesioną tu pół wieku temu z ogrodu doktora Ossowskiego, sięgającego od willi przy Kaczorowskiego, aż po obecną uliczkę wjazdową do Lidla. Kiedy jego znaczną część przejęto na potrzeby miasta, figurę przestawiono w obecne miejsce.

Trudno dziś ustalić autora i okoliczności powstania tej urokliwej figury. Nie ma zgodności wśród konserwatorów zabytków, czy pochodzi z XVIII czy XIX w., ale mimo upływu lat nadal zachwyca urodą i kunsztem. Matkę Bożą trzymającą na rękach małego Jezusa, życzliwie spoglądającego na przechodniów, ustawiono na wysokim postumencie. Warto przy okazji wizyty na cmentarzu parafialnym przejść na drugą stronę ulicy, aby spojrzeć w oczy Madonny i jej maleńkiego syna.

Big-beat „Pod Trupkiem”

Kilkadziesiąt metrów dalej mijamy Miejskie Przedszkole nr 1, stojące frontem do ul. Kaczorowskiego, które od lat 60. XX w. wychowało całe pokolenia mieszkańców miasta. Po drugiej stronie ulicy natrafiamy na piętrowy budynek, który nie przykuwa uwagi ani architekturą, ani bogatą historią, a mimo to budzi wspomnienia Stanisława Kwiatkowskiego i jego osiemdziesięcioletnich rówieśników.

- Ten budynek również powstał w latach 60., a wybudowało go przedsiębiorstwo Miejskiego Handlu Detalicznego (MHD), później zastąpione przez PSS „Społem”. Na parterze, tak jak dziś były sklepy, na piętrze biura firmy. I tu docieramy do sedna, bo w południowej części piętra, w jednym z pomieszczeń, otwarto małą kawiarenkę. Pod ścianami stały stoliki, podest dla zespołu, a środek sali zajmowali tańczący. Przygrywały im amatorskie zespoły muzyczne, albo piosenki z płyt gramofonowych. Wkrótce kawiarenka stała się ulubionym miejscem spotkań sochaczewskiej młodzieży. Z uwagi na bliskość cmentarza i stojącego w rogu małego domku grabarza, zyskała nieformalną nazwę „Pod Trupkiem” - opowiada pan Stanisław.

Nekropolia nie była wtedy aż tak widoczna z okien budynku, bo ulicę Traugutta porastały wysokie drzewa, które latem dawały dużo cienia, a wokół pachniały rosnące tam lipy. Ulica Traugutta stanowiła więc piękną aleję, uczęszczaną przez spacerowiczów. Do czasu aż na początku lat 80. drzewa wycięto, chodniki zwężono, aby zrobić miejsce dla wjeżdżających od strony Żyrardowa TIR-ów.

Ale wróćmy jeszcze do kawiarni „Pod trupkiem”. W tym czasie cały kraj ogarnął muzyczny szał w rytmie big-beatu i rock and rolla.

- Po wyprodukowaniu w 1958 r. przez zakłady radiowe Kasprzaka w Warszawie pierwszego polskiego magnetofonu szpulowego „Melodia”, płyty z adapteru zastąpiono taśmami magnetofonowymi. W 1963 r. „Melodię” wyparło „Tonette”, również produkowane przez zakłady Kasprzaka. Magnetofony stały się coraz bardziej dostępne i ja także uległem tej powszechnej euforii, kupując sobie właśnie „Tonette”. Ponieważ działałem w studenckiej rozgłośni, zdarzało mi się przywozić do Sochaczewa najnowsze nagrania, przy których bawiliśmy się w „Trupku”.

I na koniec naszego spaceru, słowo o budynku, którego działalność trwała chyba krócej niż jego budowa. Chodzi o supermarket wybudowany przez PSS „Społem” przy ul. Traugutta na początku lat 80. Ogromny sklep, świetnie zaopatrzony, cieszący się wielką popularnością, spłonął wkrótce w niewyjaśnionych okolicznościach. Na temat pożaru do dziś krążą legendy o celowym podpaleniu po zuchwałej kradzieży, o zaniedbaniach itp. Faktem jest, że obiekt spłonął doszczętnie, do posadzki. Dziś na jego miejscu stoi hotel Chopin.

Jolanta Śmielak-Sosnowska

Zanieczyszczenie powietrza - komunikat Urzędu Marszałkowskiego

2026-04-16T10:17:22+02:00

Urząd Marszałkowski przekazał komunikat dotyczący złej jakości powietrza w naszym mieście. Dziś (16 kwietnia) przez cały dzień prognozowany jest podwyższony poziom obecności pyłu zawieszonego PM10, co może powodować dolegliwości u osób wrażliwych. Pełna treść komunikatu w załączniku

Prace "brodnickiego Kossaka" na wystawie w naszym muzeum

2026-04-16T08:39:08+02:00

17 kwietnia o 16.00 w Muzeum Ziemi Sochaczewskiej i Pola Bitwy nad Bzurą otwarta zostanie wystawa malarstwa Janusza Bronclika. Ekspozycję „Dzieje jazdy polskiej” tworzy 25 prac plastycznych wykonanych techniką akwareli i gwaszu, wybranych spośród blisko siedemdziesięciu znajdujących się w zbiorach Muzeum w Brodnicy.

Janusz Bronclik (1928-2025) – mieszkaniec Brodnicy, malarz i rzeźbiarz, lekarz, harcerz i wielki miłośnik koni oraz kawalerii. Z czasem wiedzę na ten ostatni temat zaczął przelewać na papier i płótno, tworząc serie obrazów żołnierzy i konnych wojsk polskich, od czasów piastowskich, aż po lata czterdzieste XX wieku. Z tego względu, z biegiem lat, zyskał przydomek „Brodnicki Kossak”. Jego ulubionymi technikami były akwarela i gwasz. Prace plastyczne poprzedzał dokładnymi studiami realizowanego tematu, pragnąc jak najwierniej oddać elementy umundurowania i ekwipunku żołnierza. Dokładność ta dotyczyła także koni, które malowane były ze szczegółami anatomii i naturalnie oddanymi ruchami zwierzęcia. Uparcie studiował stare ilustracje, aby wiernie przedstawiać detale i style epoki.

Wystawa czynna będzie do końca maja.

W programie muzyka sakralna i utwory chopinowskie w opracowaniach na chór i organy

2026-04-16T08:25:22+02:00

Zapraszamy na koncert nadzwyczajny upamiętniający 216. rocznicę chrztu Fryderyka Chopina. Wydarzenie odbędzie się 23 kwietnia 2026 roku o godz. 17.30 w Kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Brochowie.

W koncercie wystąpią: Chór Państwowej Szkoły Muzycznej II st. im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie, Monika Chyłek i Sara Piłat (organy) oraz Bartosz Izbicki (organy). Program obejmuje muzykę sakralną oraz utwory chopinowskie w opracowaniach na chór i organy.

Chrzest Fryderyka Chopina odbył się 23 kwietnia 1810 roku w brochowskiej świątyni, w której cztery lata wcześniej ślub wzięli jego rodzice – Mikołaj i Justyna. Uroczystość miała miejsce w niedzielę wielkanocną, a rodzicami chrzestnymi zostali Anna Skarbkówna oraz Franciszek Grembecki (występujący w zastępstwie hrabiego Fryderyka Skarbka). W Brochowie odbył się również ślub najstarszej siostry Chopina – Ludwiki, która wyszła za Józefa Kalasantego Jędrzejewicza w 1832 roku.

Bazylika w Brochowie, położona niedaleko Żelazowej Woli, pozostaje jednym z najważniejszych miejsc związanych z życiem kompozytora i stanowi istotny punkt na mapie dziedzictwa chopinowskiego. Kościół ulegał poważnym zniszczeniom w czasie obu wojen światowych i był za każdym razem odbudowywany. W latach 2008–2009 przeszedł gruntowną restaurację w ramach programu „Fryderyk Chopin 2010”.

Wstęp na koncert jest bezpłatny.

Program koncertu – 23.04.2026, godz. 17.30, Kościół pw. św. Jana Chrzciciela w Brochowie:

• Gaude Mater Polonia
• Fryderyk Chopin: Preludium c-moll op. 28 nr 20, Preludium a-moll op. 28 nr 2
• Fryderyk Chopin: Preludium e-moll op. 28 nr 4, Preludium h-moll op. 28 nr 6
• Berthold Waßmer – Missa Sancta Dei Genitricis:
– Kyrie
– Sanctus
– Benedictus
– Agnus Dei
• Marco Frisina – Anima Christi
• Fryderyk Chopin – Largo Es-dur „Boże, coś Polskę” op. posth. (wersja na organy)
• Fryderyk Chopin / opr. na chór: Roman Cichowicz – Mazurek F-dur op. 68 nr 3

Wykonawcy:

Czterogłosowy Chór Młodzieżowy Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. F. Chopina w Sochaczewie
Dyrygent i opieka artystyczna: Iwona Niemyjska.
Akompaniator: Włodzimierz Sieczkowski
Monika Chyłek, Sara Piłat – organy (Preludia Chopina; PSM II st. im. Fryderyka Chopina w Sochaczewie)
Bartosz Izbicki – organy (Largo Chopina; Parafia św. Jana Chrzciciela i św. Rocha w Brochowie)

Jaśniej na Lubiejewskiej

2026-04-15T12:35:19+02:00

W tegorocznym budżecie miasta na wykonanie projektu budowy oświetlenia w ulicy Lubiejewskiej odłożono 30 tys. zł. Ratusz właśnie ogłosił przetarg na opracowanie kompletnej dokumentacji.

W zarządzanej przez powiat ulicy Lubiejewskiej miasto chce zbudować oświetlenie, a pierwszym krokiem będzie dokumentacja, która wskaże ile potrzeba słupów z oprawami typu LED, gdzie je ustawić, jak poprowadzić sieć kablową. Opracowanie obejmie odcinek drogi między ulicą Chłopickiego a granicą miasta. Oprawy zostaną wyposażone w moduły zdalnego sterowania kompatybilne z systemem Smartly City, który posiada UM. Zwycięzca przetargu nie tylko przygotuje dokumentację, ale też pozyska wszelkie wymagane opinie, uzgodnienia i warunki techniczne od przedsiębiorstwa energetycznego. Na wszystkie prace będzie miał pięć miesięcy. (daw)